Kolejna z cyklu - uzupełniam zaległości w Jeżycjadzie.

Tym razem główną postacią jest Józinek Pałys, niezwykle inteligentny młody człowiek. Józinek, przeżywający w swym młodym życiu ( 9 lat) pierwszą miłość.

Miłością tą jest Trolla, starsza od niego dziewczynka, która pojawiając sie nagle w szkole, wzbudza nie lada sensację swoim wyglądem ( zwłaszcza kapeluszem, którego nigdy nie zdejmuje), swoja niezłomną postawą, a także swoją rodziną - siostra Trolli wyszła bowiem za mąż za czarnoskórego muzyka. Bardzo fajnie i ciekawie, jest więc również w domu Trolli, do którego w pewna sylwestrową noc trafiają Józinek i Laura, czyli Tygrysek.

Trolla ma jednak pewną tajemnicę - i chyba jednak jej nie zdradzę. Bardzo to smutna tajemnica.

I taka trochę słodko-gorzka jest ta część Jeżycjady. Oczywiście nie brak scen wielce humorystycznych ( słynna żarówka! lub rozmowa Helmuta Oracabessy z nauczycielką Trolli), ale wiele jest też smutku. Najważniejsze, że wydźwięk jest jednak optymistyczny - mamy nadzieję, że wszystko dobrze się skończy.

Jest to też opowieść - przypowieść o tolerancji, bardzo nienachalna zresztą.

Ogólnie - bardzo mi się ta część podobała, aczkolwiek moja sympatia dla Ignacego Borejki z każdym tomem maleje, aż się boję czytać następnych :)